Ciekawostki o wyspie Mauritius

Wyspa Mauritius to niesamowite i niezwykłe miejsce na Ziemi, pełne endemicznych gatunków roślin i zwierząt, ciekawych zjawisk geologicznych i zadziwiających efektów optycznych. Burzliwa, kolonialna historia wyspy również miała wpływ na atrakcyjność tego czego tu można doświadczyć i co zobaczyć. 

Podwodny wodospad

Mauritius to jedyne takie miejsce na Ziemi, gdzie można zobaczyć podwodny wodospad, czyli największą iluzję optyczną sprawiająca wrażenie spływania kaskady wodnej w głąb oceanu. Zjawisko to powstaje przez naniesiony w czasie odpływu piasek układający się  w zagłębienia. W tak powstałych  żłobieniach następuje załamanie się światła i tworzenie trójwymiarowego obrazu.

^{Podwodny wodospad — foto: Unsplash}

Ptak Dodo

Znany na całej wyspie ptak Dodo jest gatunkiem, który wyginął w XVII wieku. Był to nielot mający ok.1 m wysokości i ważący ok. 10-18 kg. Kolonizatorzy zabijali je dla mięsa i żywili się jajami ptaka. Samica składała tylko jedno jajo, więc wystarczyło niespełna 100 lat, aby całkowicie wytrzebić ptaki Dodo. Ostatnie osobniki wyginęły w 1662 roku. Obecnie ptak Dodo jest symbolem kraju. Jego podobiznę można oglądać w Muzeum Historii Naturalnej znajdującym się w stolicy wyspy, a wizerunek zamieszczany jest na wielu pamiątkach z wakacji, koszulkach czy znaczkach pocztowych. Widnieje też w godle kraju oraz na lokalnych banknotach i monetach — rupiach maurytyjskich. 

Ptak Dodo to również animowana postać występująca w filmie dla dzieci „Epoka lodowcowa” oraz w serialu „Pingwiny z Madagaskaru”. Mały Dodo pojawia się również w książce „Alicja w krainie czarów”.

^{Wizerunek ptaka Dodo — foto: Pixabay}

Żółwie z Mauritiusa

Żółwie olbrzymie niegdyś żyły na wyspie naturalnie, ale po zajęciu wyspy przez Holendrów zostały całkowicie wytrzebione. Kolonizatorzy wybijali je dla mięsa. Te, które obecnie są na wyspie, zostały przywiezione z Seszeli. To jedna z największych populacji żółwi olbrzymich na świecie. Utworzenie rezerwatu żółwi na Mauritiusie zaplanowano już w XIX w., a jednym z inicjatorów był Karol Darwin. 

^{Mauritius, żółwie olbrzymie — foto: Pixabay}

Mauritius — cukrowa wyspa

Większość ziemi uprawnej na Mauritiusie porasta trzcina cukrowa, która jednocześnie (obok turystyki) stanowi pokaźny dochód wyspy. Trzcinę cukrową sprowadzili tu z Jawy w XVII w. Holendrzy, aby pędzić z niej rum. Francuzi, którzy nastali tu po Holendrach rozpoczęli produkcję cukru, a kolejni kolonizatorzy — Brytyjczycy udoskonalili i upowszechnili jego produkcję, a Mauritius stał się główną kolonią imperium brytyjskiego produkującą cukier. Po zniesieniu niewolnictwa plantatorzy trzciny cukrowej sprowadzili na wyspę wielu robotników z Indii i żołnierzy indyjskich. Historię i smaki różnych odmian kluczowego towaru eksportowego Mauritiusa można poznać w Muzeum cukru. 

Nazwa wyspy

Wyspa pojawiła się na mapach jako Dina Arobi – wyspa pustkowia. Odkryta została przez Arabów, którzy zmieli jej nazwę na Waqwaq, co w tłumaczeniu oznacza – z innej planety. Po przybyciu Holendrów w 1638 roku ziemia zyskała nową nazwę – na część księcia Prins Mauritz van Nassaueiland, która finalnie została skrócona do nazwy Mauritius. W XVIII w. za panowania Francuzów wyspa ponownie zmieniła nazwę na Île de France, a w 1810 r. przejęta przez Brytyjczyków odzyskała nazwę Mauritius. Aktualnie Mauritius należy do niewielu krajów, których nazwa wywodzi się od imienia postaci historycznej.

Znaczki pocztowe

Mauritius znany jest z wyjątkowych znaczków pocztowych. W XIX w. jako piąty kraj na świecie rozpoczął drukowanie własnych znaczków, które przedstawiały wizerunek królowej Wiktorii. Były one wydawane tylko w dwóch wersjach graficznych — pomarańczowo-czerwonej do korespondencji miejscowej i niebieskiej do przesyłania wiadomości zamiejscowych.

Do czasów obecnych zachowały się ich dwa najstarsze egzemplarze „Red Penny” i „Blue Penny”, które wyceniane są na miliony dolarów! Turyści mogą obejrzeć ich kopie w Blue Penny Museum znajdującym się w stolicy Port Louis.

Muzyka i narodowy taniec Sega 

Sega to bardzo żywiołowy taniec, spopularyzowany na Mauritiusie w latach 50. XX w. dzięki kreolskiemu wokaliście, Ti-Frère i obecnie uważany za taniec narodowy. Taniec wywodzi się z tradycji afrykańskich niewolników, którzy pracowali na miejscowych plantacjach trzciny cukrowej. Teraz młodzi tancerze — mieszkańcy wyspy, tańczą go przy ognisku na plażach, podczas obchodów świąt i różnych uroczystości. 

^{Muzykujący Maurytyjczyk — foto: Unsplash}

Flaga Mauritiusa

Flaga Mauritiusa jako symbol narodowy w obecnej wersji funkcjonuje od 9 stycznia 1968 r.

Składa się z poziomych pasów w 4 czterech. Od góry jako pierwszy jest pas koloru czerwonego, który symbolizuje walkę mieszkańców Mauritiusa o niepodległość i krew niewolników, która została przelana w czasach kolonialnych. Pod nim znajduje się część w kolorze niebieskim symbolizujący wody Oceanu Indyjskiego. Trzecia część od góry ma barwę żółtą, jak słońce świecące nad niepodległym krajem. Zielony pas znajdujący się na samym dole flagi to symbol bujnej roślinności wyspy i odnoszący się do rolniczej działalności jej mieszkańców. 

^{Mauritius, wyspa i flaga — foto: Pixabay}